SZKOŁA POLSKA NARODOWA BATIGNOLLES
Ostrowski Józefat Bolesław
SZKOŁA POLSKA NARODOWA BATIGNOLLES
PANIE SEWERYNIE GAŁĘZOWSKI
I.
Temu miesięcy szesnaście, chciałeś bydź Członkiem Rady tej narodowej Szkoły — a z Tobą wstąpił do niej Twój przyjaciel, P. Hłuszniewicz, dawny poseł, a także doktor medycyny. — Ciebiem nieznał — sposobem niewytłumaczonym, prawie cudownym, uzyskałeś wziętość. Usposobiony wierzyć raczej dobrym, aniżeli złym skłonnościom, przypuściłem, że Twoja wziętość, ma gruntowne podstawy. — P. Hłuszniewicza otaczał niejako powszechny szacunek: miał on bydź wzorem uczciwości i poświęcenia. .Najchętniej przypuściłem i to. Bez podejrzeń przeto, i głęboko wzruszony, na stronnicach Przeglądu, zapisałem moje nadzieje, że po wstąpieniu takich dwóch ludzi, .Szkoła, dobroczynnych skutków oczekiwać może.
Nim upłynęło tych szesnaście miesięcy, ale głównie, temi dniami, widzę moje nadzieje, jeżeli nie wywrócone, przynajmniej gwałtownie zachwiane. Chodzi o los Szkoły, o jej przyszłość, o jej rozwinienie i o jej narodowość.
Postanowiłem przeto przedstawić moje uwagi publicznie, Tobie I innym ; ale na cóż publicznie? Czemu nieuźyć łagodniejszych sposobów? Dla czego nieporozumieć się po cichu, serdecznie? Była to moja myśl, która, zdaje mi się, doszła Twej wiadomości, i chciałem, aby doszła — ale myśl przez Ciebie niezrozumiana — fałszywie wytłumaczona i wzgardzona.
Na takie Twoje, tyle dziwne usposobienia, miałem zamiar nieuważać — ale gdybym był nieuważał, byłbym był naraził siebie na przykrości, którym poddawać się, niemam obowiązku, ani potrzeby. Jesteś otoczony takiem! przyjaciółmi, dworzanami, czyli facetusami, że przedzierać się ku Tobie, mam wstręt niezmierzony, wstręt moralny i polityczny razem — polski najgłówniej. Przytem Twoja własna osoba, nie jest dosyć wygładzona. — Jesteś chropowaty, opryskliwy, posuwający się ku uniesieniom najnieprzyzwoitszym, brutalskim nawet, nagannym i opłakanym, jakiekolwiek człowiek zajmuje miejsce i pełni obowiązki;ale najszkodliwszym, najwyżej gorszącym, skoro chcesz Kierować wychowaniem polskiej młodzieży; -wyjąwszy, jeżeli metoda wychowania wzbogacona będzie przez Ciebie nowym wynalazkiem krzykalstwa i tupania nogami. Wszak sam znasz Twoje nieszczęście, i ubolewasz nad niem, skoro po scenach tej dziwnej natury, wyznajesz uczciwie i przykładnie — że 'wychodzisz z Twego charakteru' a wyznaję, byłbym bardzo ciekawy, poznać nakoniec Twój istotny charakter wewnętrzny. Jest on dla bardzo wielu pewnym rodzajem szarady, I do której odgadnienia, z tych uwag moich, zawsze najżyczliwszych dla Ciebie, będzie można wyprowadzić domysły, podobieństwa, pewniki może.
Jeżeli przeto mówię publicznie, jest to Twoja własna wina, Twego charakteru — a tej Twojej bardzo